Ses yüksekliği savaşı
Plakların giderek daha yüksek sesle mastering edildiği, feda edilecek dinamik aralığın kalmadığı yirmi yıllık tırmanış.
Mantık basitti: yüksek ses daha iyi gelir, en azından plak dükkânında ya da radyoda ilk birkaç saniye için. CD'nin 0 dBFS'de sert bir tavanı vardı ve dijital limiter'lar ortalama seviyeyi tam o tavana yaslamayı mümkün kıldı. 1990'ların başı ile 2000'lerin ortası arasında pop müziğin ortalama seviyesi yaklaşık 10 dB yükseldi. Zirve noktası genellikle 2008'de çıkan Metallica'nın Death Magnetic albümü sayılır; o kadar kötü kırpılmıştı ki hayranlar Guitar Hero'dan çekilmiş sürümü tercih etti.
Savaşı mühendisler değil algoritmalar kazandı. Yayıncılar EBU R128'i benimseyip akış hizmetleri LUFS hedefine göre normalize etmeye başlayınca, aşırı sıkıştırılmış bir parça diğer her şeye uysun diye kısılıyor — ve gür değil, yassı duyuluyor.