Görünüm ve davranış (Look and feel)
Bir arayüzün nasıl göründüğü ve nasıl davrandığı; standartlaştırılabilen, lisanslanabilen, kopyalanabilen ve 80’lerin sonu ile 90’ların başında birkaç yıl boyunca dava konusu olan bir şey olarak ele alındı.
Deyim, grafik arayüzler bir pazar olunca yerleşti. Görünüm görsel kısımdır (düğmenin eğimi, kaydırma çubuğunun biçimi, renk paleti), davranış ise işleyiştir: hangi fare tuşu menüyü açar, odak nasıl hareket eder, yeniden boyutlandırmak için nereden sürüklenir. Unix savaşları açıkça bu cephede yapıldı. OSF 1988’de bir görünüm ve davranış için “Request for Technology” yayımladı ve Presentation Manager’ın akrabası olan HP ve Microsoft önerisini seçti; bu Motif oldu. Sun ve AT&T, birkaç uygulaması olan, görünüm ve davranışın saf bir belirtimi OPEN LOOK ile yanıt verdi. Motif’in kazanması hangisinin daha iyi olduğundan çok arkasında kimin durduğuyla ilgiliydi.
Soru aynı dönemde mahkemede de sınandı. Apple 1988’de Windows 2.0 ve NewWave’in Macintosh’un görünüm ve davranışını kopyaladığını öne sürerek Microsoft ve HP’ye dava açtı ve 1994’e gelindiğinde esas olarak kaybetti; mahkemeler üst üste binen pencereler ve çöp kutuları gibi tekil öğelerin korunmadığına hükmetti. Quattro Pro’nun 1-2-3 menü ağacını kopyalamasıyla ilgili Lotus v. Borland 1996’da menülerin eser değil bir işletim yöntemi sayılmasıyla bitti. League for Programming Freedom tam da bu davaları protesto etmek için 1989’da kuruldu. Duman dağılınca görünüm ve davranış takas edilen bir şey oldu: Java Swing 1998’de Metal, Motif ve Windows seçenekleriyle takılabilir görünüm ve davranışını getirdi, Winamp ve Enlightenment kaplamaları bir alt kültüre dönüştürdü, GTK ve Qt ise tek bir temanın her şeyi değiştirmesine izin verdi.