INCR aktarımı (X11)
ICCCM'nin tek bir özelliğe sığmayacak kadar büyük bir seçimi teslim etme yolu: parçalar hâlinde, her parça için bir el sıkışmayla — ve işlerin ters gitmesi için o kadar çok fırsatla.
Bir program X seçimi istediğinde sahip, yanıtı istekte bulunanın penceresindeki bir özelliğe koyar. Özellikler X istekleri olarak taşınır ve klasik protokolde bir istek 256 KB ile sınırlıydı; panodaki bütün bir belge sığmazdı. ICCCM bunu INCR türüyle çözer: veri yerine sahip bir sayı yazar, yani gelecek bayt sayısının alt sınırını, ve isteyen tarafın anlayacağı üzere daha fazlası yoldadır.
Sonra dans başlar. İsteyen özelliği siler, sahip ilk parçayı yazar, isteyen okuyup siler, sahip bir sonraki parçayı yazmadan önce silmeyle ilgili PropertyNotify'ı bekler ve boş bir parça sonu işaretler. İki taraf da aktarımın ortasında özellik olaylarını dinlemeli, ve diğer taraf yarı yolda ölürse diye ikisinin de zaman aşımı olmalıdır. Birçok istemcinin özensiz uyguladığı ya da hiç uygulamadığı bir protokol parçasıdır; küçük yapıştırma çalışırken büyüğünün boş gelmesi klasik hatasının sebebi budur. BIG-REQUESTS tavanı yükseltti, ama sınır hiç tam kalkmadığı için INCR sürüyor.