Hidrolik erozyon
Suyun akışını, tortuyu koparıp taşımasını ve daha aşağıda bırakmasını simüle eden arazi tekniği; yükseklik haritasına vadiler ve sırtlar oyar.
Ham prosedürel gürültü tepeler ve vadiler verir, ama gerçek arazinin nasıl şekillendiğine dair iz taşımaz: suyun birikmesi, eğimi izlemesi ve aşındırması. Hidrolik erozyon bu süreci bir yükseklik haritası üzerinde çalıştırır. Yağmur yüzeye dağıtılır, su yokuş aşağı akar, hızı ve eğimiyle orantılı malzeme toplar ve akış yavaşladıkça bırakır; vadiler derinleşir, havzalar dolar ve gerçekçi nehir yatakları ortaya çıkar.
Yöntemin kökü, 1989'da Musgrave, Kolb ve Mace'in "The Synthesis and Rendering of Eroded Fractal Terrains" makalesine uzanır. İki aile vardır: binlerce damla bırakıp her birinin kendi yolunu oymasına izin veren parçacık tabanlı yaklaşım ve su katmanını hücre hücre çözen ızgara tabanlı yaklaşım. Kardeşi termal erozyon ise yığılma açısından dik olan malzemeyi aşağı çöktürür. İkisi birlikte bir diamond-square yükseklik haritasını yağmurdan aşınmış gibi görünen bir şeye çevirir.