Heterojen çekirdekler
Aynı çip üzerinde farklı güçlü yanlara sahip farklı çekirdek tiplerinin bulunduğu CPU tasarımı — tipik olarak birkaç büyük performans çekirdeği ve çok sayıda küçük verimli çekirdek. Zamanlayıcı her görevi en uygun çekirdek tipine yerleştirir. Artık mobilden masaüstüne neredeyse tüm işlemcilerde standart.
İlke: birbirinin aynısı çok sayıda çekirdek (homojen) yerine, çekirdek tiplerini karıştırarak birkaç dünyanın en iyisini elde etmek — gecikmeye duyarlı ağır işler için büyük çekirdekler; arka plan, paralel verim ve boşta kalma (en düşük enerji) için küçükler. Örnekler: ARM big.LITTLE (mobil), Intel P-çekirdekleri + E-çekirdekleri (Alder Lake'ten itibaren), Apple M serisi (Performance + Efficiency). Sürücü: karanlık silikon (her şeyi aynı anda büyük çalıştıracak güç yok) ve hem pil ömrü hem tepe performans ihtiyacı. Zorluk: zamanlayıcı hangi iş parçacığının nereye ait olduğuna karar vermeli (büyük çekirdekte arka plan iş parçacığı enerji israfı; küçük çekirdekte oyun iş parçacığı performans kaybı) — bu da donanımdan yardım gerektirir (Intel'in Thread Director'ı). Modern CPU tasarımının belirleyici eğilimi. big.LITTLE ve Thread Director ile ilişkilidir.