Eşit yükseklik eğrileri
Bir tonun her frekansta eşit yüksekte duyulması için ne kadar güçlü olması gerektiğini gösteren eğriler; kulak hiç de doğrusal değildir.
Bell Labs'ten Harvey Fletcher ve Wilden Munson 1933'te dinleyicilerin tonları 1 kHz'lik bir referansa göre nasıl algıladığını ölçtü. Eğriler, kulağın en çok 2–5 kHz civarında, yani kulak kanalının rezonansa girdiği yerde duyarlı olduğunu, bas bölgesinde ise özellikle düşük ses seviyesinde keskin biçimde düştüğünü gösterir. Birimi phon'dur. Robinson ve Dadson ölçümleri 1956'da yeniledi; bugünkü standart ISO 226'dır.
Eski amfilerde düşük seviyede bas ve tizi yükselten bir "loudness" düğmesinin olmasının, bir miksin ne kadar yüksek çaldığınıza göre farklı duyulmasının nedeni budur. A-ağırlıklandırma 40 phon eğrisine dayanır; LUFS içindeki K-ağırlıklandırma ise aynı kavrayışın daha kaba bir uygulamasıdır. İşitme bir voltmetreye boyun eğmez.