Bölücü/karekök birimi (ENIAC)
Tek bir dolap hem bölmeyi hem karekökü hallediyordu, ikisini de yer kalmayana dek tekrar tekrar çıkararak.
Çarpıcıdan farklı olarak başvurulacak bir tablo yoktu. Birim, kaydırma ve tekrarlı çıkarmayla bölüyordu: çıkar, kaç kez sığdığını say, bir basamak kaydır, tekrarla. Karekökü de aynı düzenekte, ilk n tek sayının toplamının n² olduğu eski gözlemle çıkarıyordu. Aynı akordeon, farklı dizilim. Çarpıcı gibi kendi deposu yoktu ve çalıştığı sürece dört toplayıcıya el koyardı.
Bedel saatte görüldü. Bir bölme en çok 143 toplama süresi, yani 28 milisaniyenin biraz üstü sürebilirdi: yaklaşık yüz kırk toplama ya da on çarpma. Sonuç, bölmeden bilerek kaçınan bir programlama kültürü oldu: sabitler önceden ölçeklendi, çarpmayla ifade edilebilen her şey ters çarpan olarak yazıldı. Yıllar sonra oyun programcılarını FPU'ya bölme yaptırmak yerine ters çarpan aratan refleksin ta kendisi.