Teslimat karşılığı ödeme (DvP)
Menkul kıymetin ve paranın aynı anda el değiştirmesi, yoksa hiç değiştirmemesi kuralı; böylece kimse payını verip eli boş kalmaz.
Ortadan kaldırdığı risk anapara riskidir: alıcı öder ama satıcı teslim etmez ya da tersi. 1992'de BIS ödeme sistemleri komitesi, bugün hâlâ standart başvuru kaynağı olan üç model tanımladı. Model 1, menkul kıymeti de nakdi de işlem işlem brüt olarak takas eder. Model 2, menkul kıymeti brüt aktarır ama nakdi gün sonunda netleştirir. Model 3 ikisini de netleştirir. Daha fazla netleştirme daha az bağlanan likidite demektir; bir katılımcı net pozisyonunu karşılayamazsa da daha büyük bir karmaşa.
Avrupa'da merkez bankası parasıyla DvP, büyük ölçüde 2015'ten beri TARGET2-Securities üzerinde, menkul kıymet hesapları ve nakit aynı platformda tutularak yürüyor. Her iki bacağın da para olduğu döviz piyasasındaki karşılığı ödemeye karşı ödemedir ve CLS'in var olma nedeni tam olarak budur.