BFD
Ölü bir bağlantıyı saniyeler yerine milisaniyelerde bulan asgari bir kalp atışı protokolü. RFC 5880'de (2010) tanımlanmıştır ve bilerek basittir: canlı mı ölü mü kararından başka bir şey yapmaz.
Çözdüğü sorun, yönlendirme protokollerinin kendi zamanlayıcılarının yavaş olmasıdır: OSPF varsayılan olarak bir arızayı 40 saniye sonra, BGP 90 ya da 180 saniye sonra fark eder. İki anahtar arasındaki fiber kopunca yönlendiriciye bağlantı koptu sinyali de gitmez. BFD iki yönde 50 ms'ye kadar inen aralıklarla küçük paketler yollar; üçü kaçırılınca durumu OSPF, BGP, IS-IS, VRRP ya da statik rotalara bildirir ve bunlar hemen yakınsar. Agresif zamanlayıcılar için oturumun donanımda işlenmesi gerekir, yoksa yoğun bir CPU yanlış alarm üretir.