Zero-delay feedback (ZDF)
Technika filtrów cyfrowych, która rozwiązuje sprzężenie zwrotne w obrębie tej samej próbki, dzięki czemu rezonans i modulacja zachowują się jak w obwodzie analogowym.
W filtrze analogowym sprzężenie zwrotne działa natychmiast. Bezpośrednie cyfrowe tłumaczenie nie może użyć wartości, której jeszcze nie obliczyło, więc wstawia w pętlę sprzężenia opóźnienie o jedną próbkę. Brzmi niewinnie, ale rezonans ląduje w złym miejscu, filtr staje się niestabilny przy wysokich częstotliwościach granicznych, a szybkie przemiatanie brzmi sztywno. ZDF zamiast tego rozwiązuje równanie dla bieżącej próbki wprost, korzystając z całkowania trapezowego i przepisania obwodu z zachowaniem jego struktury. Filtry nieliniowe zwykle wymagają iteracji, na przykład metodą Newtona–Raphsona.
Vadim Zavalishin z Native Instruments zebrał tę metodę w 2012 roku w ogólnodostępnej książce The Art of VA Filter Design. Mniej więcej wtedy „ZDF” stało się argumentem sprzedażowym na pudełkach wtyczek, a Diva firmy u-he (2011) zyskała reputację brzmiącej jak hardware i zjadającej tyle samo CPU.