Xprint
Pomysł, że drukarka to po prostu kolejny ekran X — próbowany przez dekadę, a potem po cichu usunięty.
Skoro program już umie rysować w oknie wywołaniami X, po co pisać osobny kod do drukowania? Xprint, wprowadzony z X11R6.3 w 1996 roku, odpowiedział specjalnym serwerem X, którego „ekranami” były drukarki. Klient otwierał połączenie, wybierał stronę i rozmiar papieru, rysował zwykłymi prymitywami, a serwer zamieniał wynik na PostScript lub PCL.
Mozilla używała go przez jakiś czas na Uniksie, a aplikacje CDE go wspierały. Ale czcionki były stałym kłopotem — to, co istniało na ekranie, niekoniecznie istniało w drukarce — a toolkity zbudowały własne ścieżki drukowania na Cairo i CUPS. Serwer wycofano z X.Org pod koniec pierwszej dekady XXI wieku, bez większego żalu.