xgc
Demo grafiki X — panel z przyciskiem dla każdego ustawienia kontekstu graficznego i polem, w którym widać, co one robią.
GC w X11 ma kilkanaście atrybutów, a strony podręcznika opisują je z precyzją, która nikomu nie pomaga wyobrazić sobie efektu. xgc zamienia je w kontrolki: funkcja rastrowa (GXcopy, GXxor, GXinvert i reszta), styl linii, zakończenia i łączenia, styl wypełnienia, maska płaszczyzn, kolor pierwszego planu i tła. Potem wybiera się operację — punkty, linie, łuki, prostokąty, tekst, CopyArea — i uruchamia ją w polu testowym.
Mierzył też czas operacji, co czyniło z niego prymitywny benchmark serwerów X, zanim tę rolę poważnie przejął x11perf. Przede wszystkim służył jednak do nauki: obserwowanie, jak linia XOR sama się zmazuje, wyjaśnia więcej niż trzy strony dokumentacji Xlib. Interfejs zbudowano z widżetów Athena i wygląda jak panel sterowania, do którego żaden projektant nie miał wstępu.