Słaby IV
Wektor inicjalizacyjny, który zdradza informacje o kluczu, przez co WEP stał się podatny na atak FMS.
W 2001 roku Fluhrer, Mantin i Shamir wykazali, że harmonogram kluczy RC4 ujawnia pierwszy bajt strumienia klucza dla określonych wartości IV. W WEP IV miał zaledwie 24 bity i był wysyłany jawnie, co dawało atakującemu kanał do odzyskiwania bajtów klucza jeden po drugim. Przestrzeń IV była mała i często się powtarzała, przez co problem był praktyczny.
Nowoczesne protokoły używają nonce lub losowych IV z o wiele większej przestrzeni. Lekcja pozostaje aktualna: szyfr jest tak mocny, jak jego procedura ustawiania klucza.