Słabe bity
Sztuczka zabezpieczająca przed kopiowaniem: bity celowo zapisywano z niestabilną magnetyzacją, więc przy każdym odczycie wychodziły inaczej — nie dało się ich skopiować dokładnie.
Nazywane też bitami rozmytymi (fuzzy bits). Zabezpieczona dyskietka celowo miała odcinek strumienia bez wyraźnych przejść, więc separator danych napędu zwracał tam przy każdym odczycie losowe wartości. Oryginalny program sprawdzał, czy ten obszar czyta się niespójnie między kolejnymi przebiegami; kopiarka bit po bicie, która czyta raz i zapisuje stały wzorzec, tworzyła obszar czytający się zawsze tak samo — i test się nie udawał. Była to jedna z wielu dyskowych sztuczek lat 80. (obok dodatkowych ścieżek, celowych uszkodzonych sektorów i niestandardowych rozmiarów sektorów), przez które gry trudno było powielić bez sprzętowego kopiatora. Wykorzystują one właśnie ten samosynchronizujący tor odczytu.