War dialing
Każenie modemowi, by dzwonił kolejno pod tysiące numerów telefonu i wyszukiwał te, które odpowiadają tonem nośnej.
Nazwa pochodzi od filmu „WarGames” z 1983 roku, w którym bohater każe komputerowi wydzwonić wszystkie numery w centrali i przypadkiem trafia na system wojskowy. Rzeczywistość była mniej filmowa, ale równie skuteczna: firmy zapominały o modemach podpiętych do zdalnie zarządzanych central PBX, systemów alarmowych i portów serwisowych, często zupełnie bez hasła.
W latach 90. polowanie zautomatyzowały narzędzia takie jak ToneLoc i THC-Scan, które sortowały odpowiedzi na głosowe, faksowe i komputerowe. Praktyka wywodziła się z tej samej subkultury co phreaking i świat BBS-ów, a jej następcą stał się wardriving, który zamiast modemów szuka otwartych sieci bezprzewodowych.