UETR
UUID, który towarzyszy płatności transgranicznej w każdym banku, przez który przechodzi, żeby ktoś mógł w końcu odpowiedzieć na pytanie, gdzie są pieniądze.
Skrót oznacza Unique End-to-end Transaction Reference. To losowy UUID w wersji 4, 36 znaków łącznie z myślnikami, nadawany przez pierwszy bank i niezmieniany przez żaden kolejny. W komunikatach Swift MT znajduje się w polu 121 bloku nagłówka użytkownika, a od listopada 2018 roku jest obowiązkowy w każdej płatności klienta w sieci. ISO 20022 przewiduje dla niego osobny element w pacs.008 i pokrewnych.
Przed UETR każdy bank w łańcuchu korespondentów prowadził własny numer referencyjny, a zapytanie trzeba było przesuwać wstecz, przeskok po przeskoku. Dzięki wspólnemu kluczowi Swift gpi może pokazać status płatności w trackerze, podobnie jak numer przesyłki. Fakt, że dopiero w 2018 roku biliony dolarów dziennie dostały odpowiednik listu przewozowego, dużo mówi o tempie tej branży.