Szyfr dwóch kwadratów
Szyfruje pary liter za pomocą dwóch kwadratów 5×5 z kluczem, a nie czterech jak szyfr czterech kwadratów.
Kwadraty leżą obok siebie albo jeden nad drugim. Pierwszą literę pary szuka się w jednym kwadracie, drugą w drugim; razem wyznaczają dwa narożniki prostokąta, którego pozostałe narożniki dają szyfrogram. Ponieważ pary szyfruje się łącznie, częstości pojedynczych liter ulegają wygładzeniu, podobnie jak w szyfrze Playfaira.
Słabość widać gołym okiem: gdy obie litery wypadną w tym samym wierszu – a w układzie pionowym w tej samej kolumnie – prostokąta nie ma i tekst jawny częściowo prześwituje. Niemiecka armia mimo to używała w czasie II wojny światowej wersji podwojonej, Doppelkasten, i była regularnie czytana.