Dane ścieżki 2
Zwarty ciąg cyfr na drugiej ścieżce paska magnetycznego, zawierający wszystko, czego potrzebuje czytnik kart – i wszystko, czego potrzebuje fałszerz kart.
Format pochodzi od American Bankers Association i jest opisany w ISO/IEC 7813. Ścieżka mieści najwyżej 40 znaków: cyfry i kilka symboli sterujących, czyli znacznik początku, numer karty, separator =, datę ważności w formacie RRMM, trzycyfrowy kod usługi oraz pole danych dyskrecjonalnych wydawcy, w którym siedzi CVV. Całość zamykają znacznik końca i suma kontrolna. Prawie każdy system płatniczy czyta ścieżkę 2, bo jest krótsza i łatwiejsza w parsowaniu niż ścieżka 1 z nazwiskiem posiadacza.
Właśnie dlatego ścieżkę 2 zbierają skimmery i właśnie ją sprzedają fora carderów jako „dumpy”. PCI DSS zabrania jej przechowywania po autoryzacji. Karty chipowe mają odpowiednik, Track 2 Equivalent Data (tag 57), i dlatego EMV fallback do paska pozostaje słabym punktem.