Pamięć ściśle sprzężona (TCM)
Mały, szybki blok SRAM podłączony wprost do rdzenia procesora, bez pamięci podręcznej i magistrali pośrodku, więc czas dostępu nigdy się nie zmienia.
Cache jest szybki średnio, ale system czasu rzeczywistego dba o najgorszy przypadek — a chybienie cache w środku procedury obsługi przerwania bywa boleśnie widoczne. TCM to odpowiedź ARM: dwa bloki pamięci na dedykowanym porcie obok rdzenia, jeden na instrukcje (ITCM) i jeden na dane (DTCM), odczytywane za każdym razem bez stanów oczekiwania. Pojawiła się w rdzeniach ARM9E na przełomie tysiącleci; Nintendo DS miało ITCM i DTCM w swoim ARM946E-S. Dziś występuje w Cortex-R i Cortex-M7.
Pamięć jest niewielka, zwykle kilkadziesiąt kilobajtów, i zarezerwowana na to, co musi być przewidywalne: procedury obsługi przerwań, ciasne pętle przetwarzania sygnałów i stos. Rozmieszczenie ustala się w skrypcie konsolidatora przez dedykowane sekcje, a kod startowy musi skopiować tam kod z flasha przed jego uruchomieniem — o czym łatwo zapomnieć, dopóki program nie skoczy pod adres pełen zer.