Tapeout
Moment, w którym projekt układu zostaje uznany za skończony i wysłany do produkcji masek. Nazwa pochodzi z czasów, gdy dosłownie zapisywano go na taśmie magnetycznej.
To jedno z nielicznych naprawdę nieodwracalnych zdarzeń w nowoczesnej inżynierii. Zestaw masek dla zaawansowanego procesu kosztuje dziesiątki milionów dolarów i powstaje miesiącami, i dopiero potem można wytworzyć pierwsze układy. Jeśli później znajdzie się błąd funkcjonalny, są dwie drogi: respin warstw metalu, w którym wymienia się tylko część masek — taniej, ale naprawia tylko niektóre rodzaje usterek — albo pełny respin. Dlatego weryfikacja przed tapeoutem zajmuje większość harmonogramu i kosztuje więcej niż samo projektowanie. Dla mniejszych projektów są serie shuttle, w których kilka projektów dzieli jeden zestaw masek, a więc i koszt.