Supersedes

Wpisu w Usenecie nie dało się edytować; zanim ktoś zauważył literówkę, był już skopiowany na tysiące serwerów. Obejściem był Supersedes:: nagłówek podawał Message-ID starego artykułu, a każdy serwer, który przyjął nowy, usuwał stary. Nadawał się do comiesięcznych wznowień FAQ i sprostowań, które inaczej zostawiłyby w obiegu dwie sprzeczne wersje.

Słabość była ta sama co w komunikacie kontrolnym cancel. Serwery nigdy nie sprawdzały, czy autor jest tą samą osobą, więc każdy, kto sfałszował Supersedes, mógł podmienić cudzy tekst na własny — sztuczka chętnie stosowana w usenetowych wojnach lat 90. Nagłówek przetrwał w nowoczesnym standardzie, RFC 5536, nadal chroniony wyłącznie zaufaniem.