Adres strukturalny (ISO 20022)
Wymóg, by adresy stron płatności były rozbite na osobne pola — ulica, kod pocztowy, miejscowość, kraj — zamiast wolnego tekstu.
Komunikaty MT dawały na adres cztery linie po 35 znaków, a to, co w nich lądowało, było prywatną umową między nadawcą a jego klawiaturą. ISO 20022 ma dedykowane elementy, takie jak StrtNm, PstCd, TwnNm i Ctry. Chodzi o screening sankcji i zasadę FATF, że płatności muszą zawierać dane zleceniodawcy i beneficjenta: maszyna, która wie, co jest miejscowością, a co krajem, generuje mniej fałszywych alarmów wobec niewłaściwej osoby.
W płatnościach transgranicznych w CBPR+ i głównych systemach RTGS w listopadzie 2026 roku przestają być akceptowane adresy całkowicie niestrukturalne. Kompromisem jest adres hybrydowy: miejscowość i kraj muszą mieć własne pola, a resztę można wpisać w maksymalnie dwóch liniach wolnego tekstu. Sam fakt, że kompromis był potrzebny, dużo mówi o tym, ile baz klientów nigdy nie wiedziało, gdzie kończy się ulica, a zaczyna miasto.