Metoda slab
Szybki test, czy promień trafia w prostopadłościan wyrównany do osi: przecina się go z trzema parami równoległych płaszczyzn i porównuje przedziały.
AABB to po prostu część wspólna trzech „płyt” (slabs) — przestrzeni między dwiema równoległymi płaszczyznami wzdłuż x, y i z. Dla każdej osi oblicza się, kiedy promień wchodzi w płytę i kiedy z niej wychodzi. Rozstrzyga najpóźniejsze wejście i najwcześniejsze wyjście: jeśli wejście następuje przed wyjściem, a wyjście leży przed początkiem promienia w kierunku jego biegu, promień trafia w pudełko.
Opisali to Timothy Kay i James Kajiya w 1986 roku. Przy wstępnie policzonym odwrotnym kierunku sprowadza się to do kilku mnożeń, minimów i maksimów, bez rozgałęzień, a nieskończoności z IEEE 754 załatwiają promienie dokładnie równoległe do osi — o ile nikt nie skończy na liczeniu 0 × ∞. Ray tracer wykonuje ten test miliony razy na klatkę podczas przechodzenia po BVH, więc każda zaoszczędzona instrukcja się liczy.