Utwór SID
Utwór muzyczny z Commodore 64 zapisany jako kod maszynowy 6502, a nie nagrane audio.
Utwór SID nie jest plikiem audio, lecz maleńkim programem: procedura odtwarzacza i nuty są spakowane w formacie .sid (PSID z połowy lat 90., później RSID) i podawane emulowanemu układowi SID, który generuje dźwięk w czasie rzeczywistym. Dlatego całe utwory mieszczą się w kilku kilobajtach i dlatego analogowy filtr każdej maszyny zabarwia odtwarzanie nieco inaczej.
Format sprawił, że kompozytorów C64 z lat 80. — Roba Hubbarda, Martina Galwaya, Jeroena Tela, Chrisa Hülsbecka — dało się zachować. Ich dorobek przetrwał w HVSC, wciąż odtwarzalny na oryginalnym sprzęcie i w emulatorach trzy dekady później.