Przerzutnik Schmitta
Wejście z dwoma progami zamiast jednego, dzięki czemu zaszumiony sygnał nie migocze między stanem wysokim a niskim.
Zwykłe wejście cyfrowe ma jedną granicę: powyżej jest jedynka, poniżej zero. Sygnał wolny lub zaszumiony, który kręci się wokół tej granicy, odczytywany jest jako seria szybkich przejść. Przerzutnik Schmitta przechodzi w stan wysoki dopiero po przekroczeniu górnego progu, a z powrotem w niski dopiero poniżej dolnego. Odstęp między nimi to histereza i to ona pochłania szum.
Otto Schmitt wymyślił ten układ w 1934 roku jako doktorant, próbując naśladować przewodzenie impulsów we włóknach nerwowych kałamarnicy. Dziś jest wbudowany w wejścia GPIO większości mikrokontrolerów i w klasyczne układy, jak 74HC14. W parze z filtrem RC to podręcznikowe lekarstwo na drgania styków.