Rezystor podciągający
Rezystor do szyny zasilania, który nadaje wejściu określony stan, gdy nic innego go nie steruje.
Wejście cyfrowe do niczego niepodłączone pływa: łapie zakłócenia i odczytuje się jako jedynka albo zero zupełnie losowo. Rezystor podciągający, zwykle 4,7–10 kΩ, delikatnie ciągnie je w stronę stanu wysokiego. Przycisk lub wyjście zwierające linię do masy z łatwością go przeważa. Lustrzane rozwiązanie, połączone z masą, to rezystor ściągający (pull-down).
Dobór wartości to kompromis. Mała rezystancja daje szybkie zbocza, ale pobiera prąd, gdy linia jest utrzymywana w stanie niskim, co widać w urządzeniach bateryjnych. Duża oszczędza energię, lecz spowalnia zbocza i uwrażliwia linię na zakłócenia. Większość mikrokontrolerów ma słabe wewnętrzne rezystory podciągające 20–50 kΩ, włączane bitem w rejestrze. I²C bez nich w ogóle nie działa, bo magistrala jest zbudowana na wyjściach open drain.