Zapętlanie próbek
Dwa znaczniki wewnątrz próbki, które każą samplerowi powtarzać środkowy fragment, dopóki klawisz jest wciśnięty.
Nagrany dźwięk fletu kończy się po kilku sekundach, a grający może trzymać klawisz minutę. Sampler radzi sobie z tym tak: odtwarza atak raz, przeskakuje między początkiem a końcem pętli, póki nuta jest trzymana, a resztę próbki odgrywa jako wybrzmiewanie. Gdy pamięć liczono w kilobajtach, zapętlanie było też jedynym sposobem, by w ogóle zmieścić fortepian.
Trudny jest szew. Punkty ustawione w środku okresu dają trzask przy każdym przebiegu, więc inżynierowie szukają przejść przez zero o zgodnym nachyleniu albo łączą koniec z początkiem crossfade'em. Pętle ping-pong, odgrywane tam i z powrotem, ukrywają łączenie, ale brzmią podejrzanie statycznie. Punkty pętli zapisane są w formacie pliku, na przykład w chunku smpl pliku WAV.