Ringstellung

Każdy wirnik Enigmy miał ruchomy pierścień z alfabetem, osadzony na rdzeniu niosącym wewnętrzne okablowanie. Ringstellung określał, jak pierścień jest obrócony względem rdzenia, co przesuwało zarówno odwzorowanie liter, jak i moment, w którym wirnik popychał następny. Była to jeszcze jedna zmienna klucza, obok początkowych położeń wirników (Grundstellung) i kabli łącznicy.

Ustawienie pierścieni znacznie powiększało przestrzeń kluczy Enigmy, ale wprowadzało też słabość. W niektórych sieciach ustawienia pierścieni pozostawały niezmienne przez długi czas, co dawało łamaczom punkt zaczepienia. To jeden z powodów, dla których klucze Enigmy nigdy nie były tak losowe, jak sugerował ich rozmiar.