Licznik pierścieniowy
Dziesięć przerzutników w pętli, z których świeci się dokładnie jeden — tak ENIAC liczył dziesiętnie, nigdy nie przechodząc przez system dwójkowy.
Licznik pierścieniowy to rejestr przesuwny zamknięty w koło: pojedyncza jedynka wędruje po nim o jedną pozycję na impuls, a cyfrę odczytuje się jako „który przerzutnik świeci”. Każdy z dwudziestu akumulatorów ENIAC-a zawierał dziesięć takich liczników dekadowych, zbudowanych z lamp próżniowych, po dwie triody na przerzutnik. To tłumaczy znaczną część 17 468 lamp maszyny, a więc i jej 150 kilowatów.
Wybór był świadomy, a nie naiwny. Projektanci chcieli odczytywać wyniki pośrednie wprost z neonowych lampek na panelu i unikać konwersji w obie strony przy przenoszeniu danych z kart perforowanych i na nie. Ceną była liczba lamp: licznik dwójkowy mieści cyfrę dziesiętną w czterech przerzutnikach zamiast dziesięciu. EDVAC przeszedł na system dwójkowy właśnie z tego powodu, a wszystko po nim poszło tym tropem. Licznik pierścieniowy przetrwał w projektowaniu cyfrowym jako licznik one-hot, gdzie projektanci wciąż wymieniają przerzutniki na brak logiki dekodującej — ten sam targ, cztery generacje technologii później.