Atak prostokątny
Atak w stylu bumerangu, który zlicza wiele par różnicowych zamiast jednej ścieżki, dzięki czemu niektóre zgadywania klucza da się sprawdzić na papierze.
Eli Biham, Orr Dunkelman i Nathan Keller przedstawili atak prostokątny na Eurocrypt 2001. Opiera się on na idei bumerangu: szyfr dzieli się na dwie połowy, a każda dostaje własną różnicę. Różnica polega na tym, że prostokąt może zawierać wiele par o różnych wartościach pośrednich, więc ich prawdopodobieństwa się sumuje, zamiast wymagać powodzenia jednej konkretnej ścieżki.
Stał się częstym narzędziem przeciw szyfrom blokowym o silnych różnicach. Czytając wynik ataku prostokątnego, sprawdź, ile rund faktycznie zaatakowano. Większość opublikowanych ataków dotyczy wersji o zredukowanej liczbie rund, nie pełnego szyfru.