Obwód kwantowy
Standardowy sposób opisu programu kwantowego: kubity jako poziome linie, bramki jako prostokąty, pomiar po prawej stronie.
Notację czyta się od lewej do prawej, zgodnie z upływem czasu. Każda linia to kubit, każdy symbol to operacja, a pionowe kreski łączą kilka kubitów w bramkach dwukubitowych. Zapis jest na tyle ugruntowany, że służy za wspólny język dziedziny, niezależnie od frameworka, w którym się koduje.
Liczą się dwie miary. Szerokość to liczba kubitów, a głębokość — liczba warstw bramek wykonywanych po kolei. Na dzisiejszym sprzęcie krytyczna jest głębokość, bo każda warstwa zajmuje czas, a czas ogranicza dekoherencja. Ponowna kompilacja obwodu do mniejszej liczby warstw jest więc podstawową optymalizacją.