Polifonia
Ile dźwięków instrument potrafi zagrać naraz — w syntezatorze liczone w głosach, a każdy głos to pełny tor: oscylator, filtr i obwiednia.
Wczesne syntezatory analogowe, jak Minimoog, były monofoniczne: jeden klawisz naraz. Prophet-5 firmy Sequential Circuits z 1978 roku miał pięć kompletnych głosów i mikroprocesor rozdzielający między nie klawisze, dzięki czemu polifonię dało się wreszcie zabrać do studia. W oprogramowaniu głosy to po prostu instancje w pętli, a ograniczenie przenosi się z płytek drukowanych na procesor.
Gdy naciśniesz więcej klawiszy niż jest głosów, instrument musi zdecydować, która nuta umrze — to voice stealing, czyli kradzież głosów. Zwykłą ofiarą jest najstarsza lub najcichsza nuta, najlepiej z szybkim wyciszeniem, by kradzież nie trzasnęła. Instrumenty parafoniczne dzielą jeden filtr między wszystkie głosy — kompromis, który brzmi dokładnie jak kompromis.