Fotoploter
Ploter, który zamiast rysować piórkiem, naświetla kliszę fotograficzną — maszyna zamieniająca projekty płytek w fizyczną miedź.
Płytka drukowana powstaje z fotomaski, a maska musi być narysowana z dokładnością, jakiej żadne pióro nie utrzyma. Wektorowy fotoploter rozwiązał to za pomocą źródła światła, koła apertur i stołu z kliszą: koło obracało się tak, by otwór pasował do kształtu i rozmiaru naświetlanego elementu — okrągłego lub prostokątnego pada — a maszyna albo błyskała raz w miejscu, albo przeciągała aperturę po ścieżce, kładąc ścieżkę miedzi. Od lat 60. rynkiem rządził Gerber Scientific.
W latach 90. przejęły je laserowe fotoploterry. Rastrują całą kliszę linia po linii jak ogromna drukarka laserowa i nie obchodzi ich, ile kształtów zawiera obraz, co uczyniło koło apertur zbędnym. Słownictwo przeżyło sprzęt: pliki Gerber nadal mówią o aperturach, a współczesny operator CAM definiuje apertury, których żadna fizyczna maszyna nigdy nie załaduje.