Ploter płaski
Ploter, w którym papier leży nieruchomo na płaskim stole, a ramię z piórem przesuwa się po powierzchni w osiach X i Y.
W ploterze płaskim arkusz jest zamocowany na poziomej lub lekko pochylonej powierzchni i się nie rusza; mechanizm rysujący niesie pióro po suwnicy, która sama przesuwa się wzdłuż stołu, więc pióro dosięga dowolnego punktu. Inaczej niż w ploterze bębnowym, gdzie papier jeździ w przód i w tył pod piórem poruszającym się tylko w jednej osi.
Ploter płaski dawał wyższą precyzję i radził sobie ze sztywnymi nośnikami — folią, tekturą, a nawet cienką blachą — ale pochłaniał mnóstwo miejsca; największe modele rozmiarem przypominały meble. Dominowały w rysunku technicznym w latach 60. i 70. (Calcomp, Benson, Aristo), zanim wielkoformatowe drukarki laserowe i atramentowe zrobiły pióro zbędnym. Ta sama zasada XY przetrwała w ploterach tnących i pierwszych obrabiarkach CNC z piórem.