Drukarka elektrostatyczna
Drukarka, która nanosi wzór ładunku na powlekany papier stałym rzędem maleńkich elektrod i przyciąga do niego toner — szybka, cicha i ulubiona do wielkich rysunków.
W przeciwieństwie do drukarki laserowej, która maluje omiatającą wiązką, drukarka elektrostatyczna ma stały rząd tysięcy elektrod igłowych rozciągnięty na całą szerokość wstęgi papieru. Każda igła może naładować punkt na papierze z powłoką dielektryczną, który potem przechodzi przez kąpiel tonerową, gdzie proszek przylega do naładowanych punktów. Brak ruchomej głowicy oznacza wysoką prędkość.
Technologia przyjęła się w latach 70., głównie dzięki firmie Versatec (przejętej przez Xerox w 1975 roku), w plotterach wielkoformatowych do CAD i GIS, gdzie plotter piórkowy był za wolny. Rysunek A0, który plotter piórkowy rysował pół godziny, wychodził w około minutę. Kolor wymagał kilku przebiegów tonera. W latach 90. technologię wyparły plotery atramentowe.