Metoda overlap-add
Cięcie długiego sygnału na bloki, przetwarzanie każdego z osobna i sumowanie nachodzących na siebie ogonów na końcu.
Punktem wyjścia jest splot. Splatanie minuty dźwięku z długim filtrem wprost jest kosztowne, a FFT potrzebuje bloków o skończonej długości. Overlap-add dzieli wejście na bloki, uzupełnia każdy zerami, żeby splot kołowy nie zawijał się sam na siebie, mnoży w dziedzinie częstotliwości i dodaje wyniki z nakładaniem. Jego rodzeństwo, overlap-save, daje ten sam wynik, odrzucając zamiast tego zanieczyszczone próbki.
Ten sam pomysł leży u podstaw resyntezy STFT: okienkowane ramki muszą sumować się do stałej — to warunek COLA — inaczej poziom będzie pulsował w rytm ramek. Domyślnym wyborem jest okno Hanna z 50-procentowym nakładaniem. Bez overlap-add pogłos splotowy i rozciąganie w czasie byłyby znacznie wolniejsze, niż są.