Oberon System

Wirth wrócił w 1985 roku z urlopu naukowego w Xerox PARC z wrażeniami po Cedarze i przekonaniem, że większość rzeczy da się zrobić mniejszą. Wraz z Gutknechtem stworzył język Oberon, stację roboczą Ceres i system operacyjny dla niej, wszystko jako jeden projekt. Ekran dzielą dwa pionowe tracki, jeden na teksty użytkownika, drugi na teksty systemu, a w każdym z nich „viewery” układane są jeden pod drugim bez nakładania się: interfejs kafelkowy dekadę przed powstaniem tego terminu. Żadnych ikon, żadnych menu. Polecenia są tekstem: jeśli gdziekolwiek na ekranie pojawi się Edit.Open, środkowy klik na tym słowie uruchamia procedurę, a pasek tytułowy viewera to po prostu wiersz takich słów.

Cały system, z kompilatorem, edytorem i systemem okien, opisano w książce Project Oberon z 1992 roku i mieścił się w kilku tysiącach linii. Rob Pike wskazywał Oberona jako wzór dla acme w Plan 9, który przejął zarówno kafelkowanie, jak i myśl, że wykonywalny tekst to jedyny potrzebny interfejs. Oberon System 3 dodał komponenty zwane Gadgets, a Bluebottle, później A2, przyniósł nakładające się okna i obsługę wielu procesorów. W 2013 roku Wirth przepisał książkę wokół własnego procesora RISC na FPGA, by system znów mógł działać na sprzęcie, pod którym nie ma nic więcej.