Interlisp-D

Interlisp zaczął jako BBN-Lisp w latach 60. i razem z Danielem Bobrowem i Warrenem Teitelmanem trafił do Xerox PARC, gdzie wylądował na tym samym sprzęcie co Smalltalk: Dolphin, Dorado i Dandelion, sprzedawanych jako Xerox serii 1100. Litera D pochodzi od tych maszyn. W odróżnieniu od lispowego listenera w terminalu Interlisp-D był kompletnym pulpitem: nakładające się okna, menu wyskakujące przy kursorze, edytory strukturalne DEdit, a później SEdit, które edytowały kod jako listy, a nie tekst, oraz „asystent programisty”, który potrafił cofnąć i powtórzyć niemal wszystko. Całość żyła w obrazie pamięci, sysout, który się zapisywało i wczytywało zamiast kompilować od nowa.

Wydania nosiły muzyczne nazwy — Fugue, Harmony, Koto, Lyric — a ostatnie z nich, Medley z 1988 roku, stało się nazwą produktu, gdy Xerox wydzielił środowisko. Interlisp otrzymał w 1992 roku nagrodę ACM Software System Award, mniej więcej wtedy, gdy rynek maszyn lispowych wyparował. Od 2020 roku Medley Interlisp żyje jako open source, uruchamiany w emulatorze Maiko na zwykłych komputerach i w przeglądarce, razem z oknami z 1985 roku.