_NET_SHOWING_DESKTOP
Właściwość okna głównego mówiąca, czy menedżer okien ukrywa teraz wszystkie okna, by odsłonić pulpit: tryb stojący za przyciskiem „Pokaż pulpit”.
Przycisk pochodzi z Windows: pasek szybkiego uruchamiania z „Pokaż pulpit” pojawił się z aktualizacją pulpitu w Internet Explorerze 4 w 1997 roku, a Win+D z Windows 98, i panele GNOME oraz KDE chciały tego samego. Ale panel nie może sam minimalizować cudzych okien bez wchodzenia w paradę menedżerowi okien, a przede wszystkim nie potrafi tego zgrabnie cofnąć. EWMH uczyniła więc z trybu stan menedżera okien: CARDINAL na oknie głównym, 1 lub 0, o który panel lub pager prosi przez ClientMessage. Menedżer sam wybiera sposób ukrycia okien – minimalizację, odmapowanie lub opuszczenie pod okno pulpitu – i musi pamiętać które, by po wyłączeniu trybu wróciły tylko te.
Metacity minimalizował i pamiętał; KWin ma od Plasmy 5 dwa warianty: jeden minimalizuje, drugi tylko na chwilę odsuwa okna na bok. Większość kończy tryb w chwili aktywacji okna przez użytkownika, dlatego kliknięcie ikony na pulpicie, która uruchamia program, przywraca też wszystko inne, ku powszechnej irytacji. Openbox ma ToggleShowDesktop, Xfce Ctrl+Alt+D, a wmctrl -k on zażąda trybu z powłoki. GNOME 3 usunęło w 2011 roku zarówno ikony na pulpicie, jak i przycisk, pozostawiając rozszerzeniom ich przywrócenie; Mutter nadal honoruje tę właściwość.