wmctrl

Gdy EWMH ustalił, jak paski zadań i pagery rozmawiają z menedżerem okien, dało się napisać program, który robi to ze skryptu. Tomáš Stýblo wydał wmctrl w 2003 roku; wersja 1.07 z 2005 roku była ostatnia i wciąż to ją pakują dystrybucje, z kilkoma łatkami. wmctrl -l wypisuje wszystkie okna z identyfikatorem, pulpitem i tytułem, -a „Firefox” aktywuje i podnosi pierwsze pasujące okno, -s 2 przełącza na trzeci pulpit, -d wypisuje pulpity z ich obszarami roboczymi, a -r okno -b add,maximized_vert,maximized_horz zmienia _NET_WM_STATE tak samo, jak zrobiłby to przycisk samego menedżera okien. -m ujawnia, jaki menedżer okien działa, odczytując to z _NET_SUPPORTING_WM_CHECK.

Narzędzie nigdy nie dotyka okien bezpośrednio. Wszystko idzie jako ClientMessage do okna głównego, więc menedżer okien zachowuje swoją politykę; aktywacje wysyłane są z polem źródła ustawionym na „pager”, przez co zapobieganie kradzieży fokusu przepuszcza je jako decyzję użytkownika. To czyni wmctrl nudnym, ale niezawodnym wyborem dla skryptów porządkujących okna przy logowaniu, podczas gdy xdotool przejmuje pałeczkę tam, gdzie kończy się EWMH i potrzebny jest XTEST. W Waylandzie nic z tego nie działa, bo żaden klient nie może widzieć okien innych, a każdy kompozytor ma własne polecenie.