Muzyczne wyszukiwanie informacji (MIR)
Dziedzina badań, która uczy komputery rozumieć muzykę: tempo, akordy, gatunek, podobieństwo i to, co właśnie gra.
Dziedzina skupiła się wokół konferencji ISMIR, po raz pierwszy zorganizowanej w 2000 roku, i kampanii ewaluacyjnej MIREX, która od 2005 roku zestawia algorytmy śledzenia rytmu, rozpoznawania akordów i ekstrakcji melodii na wspólnych zbiorach testowych. Narzędziownia to przetwarzanie sygnałów — spektrogramy, chromagramy, MFCC — oraz coraz częściej uczenie maszynowe. Zastosowania tkwią w produktach, których używa większość ludzi: odciski audio w Shazamie, rekomendacje w serwisach streamingowych, automatyczne dopasowanie tempa w oprogramowaniu didżejskim i separacja ścieżek.
Przewlekłym bólem głowy dziedziny są prawa autorskie. Badacze rzadko mogą udostępniać audio, na którym testują, więc duże zbiory, jak Million Song Dataset z 2011 roku, zawierały zamiast muzyki wstępnie obliczone cechy — milion piosenek, których nikt nie mógł posłuchać.