Neuron McCullocha–Pittsa
Matematyczna komórka nerwowa z 1943 roku: wejścia binarne, próg i dowód, że sieć takich komórek potrafi obliczyć dowolne zdanie logiczne.
Warren McCulloch był neurofizjologiem, Walter Pitts samoukiem w logice po dwudziestce, którego McCulloch przyjął pod swój dach. W artykule z 1943 roku A Logical Calculus of the Ideas Immanent in Nervous Activity dokonali drastycznego uproszczenia neuronu: albo się wyzwala, albo nie, więc jest zmienną boolowską. Zsumuj wejścia, porównaj z progiem, wyzwól, jeśli próg osiągnięto. Wejścia hamujące mają absolutne weto. Żadnych wag, żadnego uczenia, żadnego czasu poza krokami dyskretnymi.
Sednem był dowód. Z takich elementów można zbudować AND, OR i NOT — a więc dowolne zdanie rachunku zdań. Podłącz sieć do zewnętrznej taśmy, a stanie się równoważna maszynie Turinga. Mózg opisano tym samym jako maszynę logiczną, co w 1943 roku było śmiałym twierdzeniem i nadal nim jest.
Von Neumann przeczytał artykuł i go zacytował — to jedyne źródło w First Draft of a Report on the EDVAC, a jego „organy" w opisie tej maszyny to elementy McCullocha i Pittsa w przebraniu. Wagi i uczenie przyszły później, z Hebbem w 1949 roku i perceptronem Rosenblatta w 1958. Pitts spalił swoje niepublikowane prace po zerwaniu z Norbertem Wienerem i zapił się na śmierć w 1969 roku, w wieku czterdziestu sześciu lat.