LSP
Protokół oddzielający obsługę języka od edytora. Opublikowany przez Microsoft w 2016 roku wraz z VS Code i od tego czasu przyjęty praktycznie przez wszystkich.
Rozwiązuje problem mnożenia: przy M edytorach i N językach potrzeba było M×N osobnych implementacji uzupełniania, przechodzenia do definicji i podświetlania błędów. Z LSP społeczność języka pisze jeden serwer, edytor jeden klient, a razem wychodzi M+N. Komunikacja odbywa się przez JSON-RPC na standardowym wejściu i wyjściu, więc serwer to zwykły program niezwiązany z żadnym środowiskiem. Funkcje uzgadnia się jako możliwości (capabilities): podpowiedzi po najechaniu, uzupełnianie, zmiana nazwy, akcje kodu, formatowanie, tokeny semantyczne. Znane serwery: rust-analyzer, gopls, clangd, pyright, tsserver. Główny powód, dla którego inne edytory nadążyły za VS Code.