Linear timecode (LTC)
Kod czasowy SMPTE zapisany jako sygnał audio na osobnej ścieżce, aby magnetofony i odtwarzacze wideo zgadzały się co do tego, na którą klatkę patrzą.
Każda klatka dostaje 80-bitowe słowo z godziną, minutą, sekundą i numerem klatki, zamknięte stałym słowem synchronizacji, które wskazuje czytnikowi koniec słowa i kierunek przesuwu taśmy. Bity są kodowane metodą biphase mark, w której każdy bit zaczyna się przejściem. Polaryzacja nie ma więc znaczenia, a kod da się odczytać do przodu, do tyłu i przy szybkim przewijaniu.
Słabość leży na drugim końcu skali prędkości. Nieruchoma taśma nie daje żadnego sygnału, dlatego w wideo powstał też VITC, ukryty w przerwie wygaszania pionowego. W studiu LTC brzmi jak modem z zapaleniem gardła i lubi przeciekać na sąsiednią ścieżkę, więc zgodnie z tradycją zsyłano go na skraj szpuli.