Kod czasowy SMPTE
Godziny, minuty, sekundy i klatki — adres, który nadaje każdej klatce w produkcji unikalną nazwę.
Society of Motion Picture and Television Engineers ustandaryzowało format HH:MM:SS:FF około 1970 roku, aby montaż na taśmie wideo dało się kontrolować precyzyjnie, a nie palcem na szpuli. Kod zapisuje się jako sygnał zbliżony do audio na osobnej ścieżce (LTC) lub w przerwie wygaszania pionowego obrazu (VITC), a w studiu muzycznym podróżuje przez MIDI jako MIDI Time Code, dzięki czemu DAW może podążać za filmem klatka po klatce.
Osławionym szczegółem jest drop-frame. Amerykańska telewizja kolorowa działa z częstotliwością 29,97 klatki na sekundę, nie 30, więc licznik zakładający 30 rozjeżdża się o 3,6 sekundy na godzinę. Poprawka polega na pomijaniu numerów klatek 00 i 01 co minutę, z wyjątkiem każdej dziesiątej. Nie ginie żadna klatka, tylko numery — co tłumaczy się każdemu nowemu asystentowi montażysty, co roku.