Pióro świetlne
Urządzenie wskazujące, które przykładało się do ekranu — czujnik światła zdradzający, gdzie akurat znajduje się wiązka elektronów.
Pióro nie zawierało emitera, tylko fotodiodę. Gdy wiązka lampy kineskopowej przebiegała przez punkt, w którym trzymano pióro, rejestrowany był błysk, a ponieważ komputer dokładnie wiedział, gdzie wiązka jest w cyklu skanowania, mógł obliczyć współrzędną. Technikę stosowano w systemie obrony powietrznej SAGE w latach 50., a stała się urządzeniem wejściowym dla Sketchpada.
Mysz i tak wygrała. Trzymanie ręki wyciągniętej do pionowego ekranu męczy już po kilku minutach — zjawisko to nazywa się „ręką goryla” i to ten sam powód, dla którego ekrany dotykowe nie przyjęły się w komputerach stacjonarnych. Pióro świetlne dotrwało na terminalach graficznych i w niektórych akcesoriach komputerów domowych do lat 80.