Lexmark v. Static Control
Sprawa z 2004 roku, w której producent drukarek próbował użyć DMCA przeciw regenerowanym kasetom z tonerem — i przegrał.
Drukarki Lexmark wymagały w kasecie układu, który odpowiadał na uwierzytelniający handshake i zawierał maleńki Toner Loading Program. Static Control Components sprzedawało zamienny układ Smartek, który kopiował zarówno handshake, jak i program, dzięki czemu regenerowane kasety znów działały. Lexmark powołał się na zakaz obchodzenia technicznych środków ochrony z DMCA i w 2003 roku uzyskał wstępny zakaz.
Sąd Apelacyjny Szóstego Okręgu uchylił go w 2004 roku. Program liczył kilkadziesiąt bajtów, był podyktowany funkcją i ledwie podlegał ochronie, a firmware drukarki można było swobodnie odczytać — układ nie kontrolował więc dostępu do żadnego utworu. DMCA jest ustawą o prawie autorskim, a nie narzędziem do blokowania materiałów eksploatacyjnych. Spór toczył się dalej gdzie indziej i w 2014 roku dotarł do Sądu Najwyższego, już jako sprawa o reklamę wprowadzającą w błąd.