Strefa lądowania
Pas bez danych przy wewnętrznej krawędzi talerza, na którym głowice osiadają po wyłączeniu zasilania, by nigdy nie spoczywać na danych.
Gdy dysk twardy wyhamowuje, głowice tracą poduszkę powietrzną i opadają ku powierzchni. Jeśli wylądują na ścieżce z danymi, mogą ją zarysować, dlatego najpierw przesuwa się je do pustej strefy przeznaczonej wyłącznie na ich przyjęcie. Starsze dyski wymagały ręcznego parkowania — polecenia DOS PARK — przed przeniesieniem komputera, a późniejsze parkowały się same po zaniku zasilania.
Napędy z technologią contact start-stop teksturowały lub smarowały strefę lądowania, by wytrzymała tysiące startów i zatrzymań bez awarii głowicy. Nowoczesne dyski w ogóle unoszą głowice na rampę obok talerza (ramp load/unload) i nie potrzebują strefy lądowania na powierzchni.