Jay Forrester
Inżynier od Whirlwinda, który dał komputerowi pamięć, której można było zaufać — a potem całkiem zmienił dziedzinę.
Jay Wright Forrester (1918–2016) kierował projektem Whirlwind na MIT — komputerem czasu rzeczywistego, który zaczynał jako symulator lotu, a stał się poligonem doświadczalnym szybkich i niezawodnych obliczeń. Wąskim gardłem była pamięć: lampy Williamsa i linie opóźniające były zbyt wolne i zbyt zawodne. Odpowiedzią Forrestera była pamięć rdzeniowa z koincydencją prądów — każdy bit w maleńkim magnetycznym pierścieniu ferrytowym adresowanym skrzyżowanymi przewodami. Przez dwie dekady była to standardowa pamięć branży.
Opatentował rozwiązanie i bronił go w długim sporze o pierwszeństwo z An Wangiem i innymi o to, kto co naprawdę wynalazł. W latach 50. Forrester w ogóle porzucił sprzęt i założył dynamikę systemów — sposób modelowania miast, firm i całych gospodarek jako układów ze sprzężeniem zwrotnym. Wykładał na MIT Sloan do lat 2000.