ISO/IEC 14443
Norma dla kart zbliżeniowych na 13,56 MHz — warstwa radiowa wspólna dla kart bankowych, paszportów i identyfikatorów dostępu.
Opublikowana na początku lat 2000., składa się z czterech części: właściwości fizycznych, interfejsu radiowego, sposobu wyboru jednej karty spośród kilku w polu czytnika oraz samego protokołu transmisji. Zasięg wynosi około dziesięciu centymetrów, a karta czerpie energię z pola czytnika. Istnieją dwa warianty, Typ A i Typ B, z różną modulacją, bo dwa obozy nie potrafiły się dogadać. Typ A wywodzi się od Philipsa, którego karty Mifare wciąż tkwią w niezliczonych biletach miejskich.
Większość tego, co ludzie nazywają NFC, działa na bazie 14443. Płatności zbliżeniowe EMV, elektroniczne paszporty ICAO i firmowe breloki dostępowe używają tego samego radia i różnią się dopiero warstwą aplikacji. Pokrewna norma ISO 15693 ma większy zasięg, ale jest wolniejsza i trafia głównie do etykiet i znaczników.